Η προειδοποίηση Σαραφίδη έγινε δυσάρεστη πραγματικότητα

Μόλις επτά ημέρες μετά τη δημόσια παρέμβαση του υποψήφιου Δημάρχου Θερμαϊκού, Στέλιου Σαραφίδη, η Δημοτική Αρχή αναγκάστηκε να επιβεβαιώσει αυτό που μέχρι τότε απέφευγε να ξεκαθαρίσει: ο Δημαράκειος Παιδικός Σταθμός κλείνει λόγω σοβαρών προβλημάτων στατικής επάρκειας.

Στις 13 Ιουλίου ο Στέλιος Σαραφίδης ζητούσε δημόσια απαντήσεις. Ρωτούσε αν ο σταθμός διαθέτει άδεια λειτουργίας, αν κινδυνεύει να αναστείλει τη λειτουργία του, ποιες ενέργειες είχαν γίνει και, κυρίως, τι θα συμβεί με τα παιδιά και τις οικογένειές τους.

Απάντηση δεν δόθηκε τότε. Σήμερα, όμως, η πραγματικότητα είναι αδιαμφισβήτητη.

Σαράντα τρία παιδιά βρίσκονται χωρίς σαφή λύση λίγες εβδομάδες πριν από την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Οι γονείς καλούνται να αναζητήσουν εναλλακτικές, οι εργαζόμενοι αγωνιούν για το μέλλον τους και η Νέα Μηχανιώνα μένει χωρίς Δημοτικό Παιδικό Σταθμό.

Το πιο ανησυχητικό είναι ότι το πρόβλημα δεν φαίνεται να εμφανίστηκε ξαφνικά. Όπως προκύπτει και από δημόσιες τοποθετήσεις, τα ζητήματα στατικότητας στο κτίριο ήταν γνωστά εδώ και χρόνια. Ωστόσο, η ουσία δεν είναι μόνο τί παρέλαβε η σημερινή Διοίκηση, αλλά τί έκανε από τη στιγμή που ανέλαβε τη διαχείριση της υπόθεσης.

Γιατί δεν υπήρξε έγκαιρος σχεδιασμός; Γιατί δεν υπήρξε ενημέρωση των γονέων πριν φτάσουμε στα τέλη Ιουλίου; Και γιατί δεν υπήρχε, ήδη, μια εναλλακτική λύση, ώστε κανένα παιδί να μη βρεθεί εκτός δομής;

Στην πολιτική, οι ευθύνες δεν κρίνονται από τις εξηγήσεις όταν το πρόβλημα έχει, πλέον, ξεσπάσει. Κρίνονται από το αν προλαμβάνεις τις εξελίξεις ή αν τρέχεις πίσω από αυτές. Και στην περίπτωση του Δημαράκειου, η προειδοποίηση προηγήθηκε. Η λύση όχι.

Η ουσία δεν αλλάζει. Ένα κτίριο, που σήμερα χαρακτηρίζεται στατικά ανεπαρκές, φιλοξενούσε μέχρι πρότινος δεκάδες παιδιά. Αν η κατάσταση ήταν τόσο σοβαρή, ώστε να επιβληθεί άμεσο λουκέτο, γεννάται το ερώτημα: γιατί το πρόβλημα δεν αντιμετωπίστηκε εγκαίρως και γιατί δεν υπήρξε προληπτικός σχεδιασμός από τη Διοίκηση Τζέκου;

Εν κατακλείδι, το θέμα είναι πως πίσω από τους αριθμούς κρύβονται δεκάδες οικογένειες, που ζουν μέσα στην αβεβαιότητα. Γονείς, που είχαν οργανώσει την καθημερινότητά τους με βάση τη λειτουργία του Δημαράκειου Παιδικού Σταθμού, βρίσκονται, πλέον, σε απόγνωση, λίγες μόλις εβδομάδες πριν από την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Κανείς δεν μπορεί να τους διαβεβαιώσει πού θα φιλοξενηθούν τα παιδιά τους, αν θα βρεθούν διαθέσιμες θέσεις ή αν θα αναγκαστούν να αλλάξουν τον οικογενειακό και επαγγελματικό τους προγραμματισμό την τελευταία στιγμή.

Η έλλειψη έγκαιρου σχεδιασμού έχει πραγματικό, ανθρώπινο κόστος. Δεν είναι μόνο οι 43 οικογένειες που ζουν με την αγωνία του Σεπτεμβρίου. Είναι και οι εργαζόμενοι του Δημαράκειου, οι οποίοι οδηγούνται σε αναγκαστικές μετακινήσεις, αλλάζοντας τόπο εργασίας και καθημερινότητα από τη μία ημέρα στην άλλη. Ένα ακόμη τίμημα, που πληρώνουν άνθρωποι οι οποίοι δεν φέρουν καμία ευθύνη για τις καθυστερήσεις και τις παραλείψεις που οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο…ΓΙΑΤΙ;