Το μήνυμα του Στέλιου Σαραφίδη για την Παναγία

Δεν είναι μόνο οι μεγάλες εικόνες, τα προσκυνήματα και τα τάματα. Είναι εκείνη η βαθιά, σχεδόν παιδική ανάγκη του ανθρώπου να ακουμπήσει κάπου όταν δυσκολεύεται, να βρει παρηγοριά όταν πονά και ελπίδα όταν όλα μοιάζουν δύσκολα.

Σε αυτή την πιο ανθρώπινη πλευρά της Παναγίας μας εστιάζει ο υποψήφιος Δήμαρχος Θερμαϊκού και επικεφαλής της «Νέας Αρχής», Στέλιος Σαραφίδης, μέσα από τη συγκινητική ανάρτησή του για τον Δεκαπενταύγουστο.

Με τίτλο «Παναγιά: Η Μάνα της Ζωής», μιλά για τη Μαρία όχι μόνο ως το Ιερό πρόσωπο της Ορθοδοξίας, αλλά ως τη Μάνα που γνωρίζει τον πόνο, την αγωνία, την απώλεια και την αγάπη. Μια προσέγγιση ιδιαίτερα προσωπική, που επιχειρεί να συνδέσει την πίστη με την καθημερινότητα και το συναίσθημα.

Ένα μήνυμα για τη γιορτή, αλλά, κυρίως, για τον άνθρωπο.

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ:

ΠΑΝΑΓΙΑ: Η ΜΑΝΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Με επίθετα και χαρακτηρισμούς στόλισε την Παναγία ο πιστός λαός όπως: Ηλιόκαλλος, Ηλιόμορφος, Ηλιοτόκος, Ηλιοστάλακτος Θρόνος, Γοργοεπήκοος, Ελευθερώτρια, Ζωοδόχος Πηγή, Οδηγήτρια, Γλυκοφιλούσα, Γιάτρισσα, Πλατυτέρα των Ουρανών, Ρόδον το Αμάραντον, Άξιον Εστί…
Προσφιλέστατο δε στον λαό είναι το βαφτιστικό Μαρία με τα ομοιογενή βαφτιστικά ονόματα, τα υποκοριστικά και τα σύνθετά του, όπως Μαρούλα, Μαριγώ, Μαριώ, Μαρίκα, Μαριάνθη, Μαριάννα, Μαριαλένη… αλλά και το Δέσποινα, μα και το Παναγούδα, και το πολύ αγαπητό Παναγιώτης – αλλά και το Μάριος – για τους άντρες.

Η Παναγία, η μάνα του Χριστού, η Μαρία, δεν εννοείται και δεν βιώνεται μόνον ως ένα πανίερο λατρευτικό πρόσωπο αλλά ως κάτι πολύ οικείο, φιλικό, προσεγγίσιμο για τον μέσο άνθρωπο.

Ως η μάνα που μεγαλώνει, πονά και θρηνεί το παιδί της, η Παναγία ταυτίζεται με την καθημερινή γυναίκα, διατηρώντας ωστόσο την ιερότητά της.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΆ.