Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΕΡΑΙΑΣ ΔΕΝ ΣΤΑΘΗΚΕ ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ…
Του Θ.Δ. («Ήλις»)
Η παντελής απουσία της εκπαιδευτικής κοινότητας στη δοξολογία που τελέστηκε στον Ι. Ν. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, στην Άνω Περαία, προς τιμήν των πρώτων προσφύγων κατοίκων, προβληματίζει βαθύτατα για το μέλλον. Πού είναι η νεολαία μας; Πού είναι οι προσφυγικές σημαίες που ανέμιζαν, ανέβαζαν το ηθικό των Περαιωτών και τόνωναν την υπερηφάνεια των κατοίκων;
Αναρωτιέμαι, υπάρχει πλέον η απαιτούμενη ενσυναίσθηση στην εκπαιδευτική κοινότητα για την ιστορία του τόπου όπου καλούνται να διδάξουν τα παιδιά μας; Η εικόνα των άδειων πάγκων, δυστυχώς, δείχνει το αντίθετο. Δεν ακούστηκαν δύο λόγια από κάποιον ιστορικό εκπαιδευτικό των σχολείων μας για τη Γενέθλια Μέρα της Περαίας, ούτε στον Ι.Ν. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, ούτε στην κατάθεση στεφανιών.
Αντίθετα, ο Δήμος επέλεξε να αναθέσει την ομιλία στην παραλία σε έναν άνθρωπο χωρίς καμία οργανική ή ιστορική σύνδεση με το εκπαιδευτικό και προσφυγικό γίγνεσθαι του τόπου μας, υποβαθμίζοντας τη σημασία της στιγμής. Παρευρέθηκαν μόνο κάποια μέλη της Δημοτικής Αρχής, καθώς και ο υποψήφιος Δήμαρχος Θερμαϊκού, Στέλιος Σαραφίδης. Απουσίαζε η νεολαία, οι σύλλογοι και οι δημότες.
Θα κλείσω με ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Θάνου Κουμπαρούλη, «Από τη “Δική” μας Ανατολή στην Περαία Θεσσαλονίκης». Το παραθέτω ως τροφή για σκέψη προς κάθε εκπαιδευτικό και υπεύθυνο του Δήμου Θερμαϊκού, με την ελπίδα να αφυπνίσει συνειδήσεις:
«Ο Γερμανός φιλόσοφος Μάρτιν Χάιντεγκερ, αυτή η αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, είχε γράψει ότι η “απουσία πατρίδας” τείνει να γίνει το κοινό πεπρωμένο των σύγχρονων ανθρώπων. Προειδοποιούσε ότι αυτό συμβαίνει επειδή η βαθιά βιωματική σύνδεση με το παρελθόν μας, σταδιακά αποχωρεί από τη ζωή μας. Ο κόσμος μας αποκτά μια ισοπεδωτική ομοιομορφία. Οι τοπικοί πολιτισμοί υποχωρούν, οι ιδιαιτερότητες σβήνουν και η ιστορία των προγόνων μας συχνά λησμονιέται. Αυτή η εικόνα ενός ομοιόμορφου, αποκομμένου από τις ρίζες του κόσμου, είναι απεχθής».
Η Περαία, σε πείσμα των καιρών, θα παραμείνει ένας τόπος με ταυτότητα, με μνήμη και με υπερηφάνεια. Χρόνια πολλά στην Περαία και στους ανθρώπους της!


