Πέρασαν 22 χρόνια από τη βραδιά που ο Θοδωρής Ζαγοράκης σήκωσε στον ουρανό της Λισαβόνας το τρόπαιο του Πρωταθλητή Ευρώπης, χαρίζοντας στους Έλληνες μία από τις μεγαλύτερες στιγμές υπερηφάνειας στη σύγχρονη ιστορία της χώρας.

Όλα ξεκίνησαν …
στις 12 Ιουνίου 2004, όταν η Εθνική Ελλάδας σόκαρε την οικοδέσποινα Πορτογαλία, επικρατώντας με 2-1 στην πρεμιέρα του Euro. Ήταν η πρώτη μεγάλη δήλωση μιας ομάδας, που κανείς δεν υπολόγιζε, αλλά που έμελλε να γράψει ιστορία.

Και ολοκληρώθηκαν …
στις 4 Ιουλίου, όταν απέναντι στον ίδιο αντίπαλο, η κεφαλιά του Άγγελου Χαριστέα έδωσε τη νίκη με 1-0 και έστειλε την Ελλάδα στην κορυφή της Ευρώπης. Το όνειρο είχε γίνει πραγματικότητα.

Εκείνο το καλοκαίρι δεν άλλαξε μόνο το ελληνικό ποδόσφαιρο. Άλλαξε η διάθεση ενός ολόκληρου λαού. Οι δρόμοι άδειαζαν κάθε φορά που έπαιζε η Εθνική, τα καφέ και οι πλατείες γέμιζαν με παρέες που ζούσαν κάθε φάση σαν να έκρινε τη ζωή τους και οι τηλεοράσεις έπαιζαν στο τέρμα.
Και υπήρχαν και οι μικρές… προλήψεις: αν στην πρεμιέρα η παρέα είχε παραγγείλει πίτσα, τότε πίτσα θα έτρωγε σε κάθε αγώνα μέχρι το τέλος!
Κανείς δεν τολμούσε να αλλάξει τη “συνταγή” της επιτυχίας.

Εμείς οι παλαιότεροι δεν ξεχνάμε. Δεν ξεχνάμε πώς χτυπούσε η καρδιά μας σε κάθε σέντρα, σε κάθε τάκλιν, σε κάθε σφύριγμα της λήξης. Δεν ξεχνάμε τις Σημαίες στα μπαλκόνια, τις αγκαλιές με αγνώστους, τα δάκρυα χαράς και την περηφάνια που ένιωσε κάθε Έλληνας.

Για μας το Euro του 2004 δεν ήταν μόνο ένας ποδοσφαιρικός θρίαμβος. Ήταν η στιγμή που μια μικρή χώρα απέδειξε πως, όταν πιστεύει στις δυνάμεις της, μπορεί να κατακτήσει ακόμη και το ακατόρθωτο.
Ας ξαναθυμηθούμε στιγμές από το πανέμορφο αυτό ταξίδι:

φωτό: intime