Μια δημόσια καταγγελτική παρέμβαση της Προέδρου του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων φέρνει στο προσκήνιο σοβαρά ζητήματα για την ασφάλεια, τη λειτουργικότητα και την προσβασιμότητα του σχολείου, του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου του Δήμου μας, και στο επίκεντρο βρίσκονται παιδιά που, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο μαθητή, έχουν ανάγκη από έναν χώρο ασφαλή, λειτουργικό και πραγματικά προσβάσιμο.

Η Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου, Λουκία Δωροδούλη, λοιπόν, με δημόσια τοποθέτησή της κάνει λόγο για μια σειρά προβλημάτων που, όπως επισημαίνει, έχουν τεθεί υπόψη των Αρμόδιων από τον περασμένο Απρίλιο, χωρίς μέχρι σήμερα να έχουν αντιμετωπιστεί.
Σύμφωνα με την ίδια, φέτος οι μαθητές αυξήθηκαν και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην επαρκούν οι χώροι των τάξεων. Όπως αναφέρει, έχει ζητηθεί από τον Δήμο η τοποθέτηση κοντέινερ για την κάλυψη των αυξημένων αναγκών, χωρίς αυτό να έχει ακόμη πραγματοποιηθεί. Παράλληλα, θέτει ζήτημα ασφάλειας μέσα στο σχολικό κτίριο, υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν εσωτερικές πόρτες, που παρουσιάζουν προβλήματα και χρειάζονται επισκευή.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στον αύλειο χώρο, όπου, όπως καταγγέλλει, ξύλινα παγκάκια παραμένουν χωρίς συντήρηση εδώ και χρόνια, χαρακτηρίζοντάς τα επικίνδυνα λόγω της φθοράς και της σκουριάς.

Και υπάρχει ένα ακόμη ζήτημα που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο: Η προσβασιμότητα.

Η κ. Δωροδούλη αναφέρει ότι παιδί με κινητικά προβλήματα δεν προχώρησε, τελικά, στην εγγραφή του στο Ειδικό Νηπιαγωγείο, καθώς, όπως υποστηρίζει, δεν έχει ολοκληρωθεί η απαιτούμενη ράμπα πρόσβασης. Την ίδια στιγμή, όπως τονίζει, έχει τεθεί και το αίτημα για τη δημιουργία ενός χώρου (κιόσκι) στον αύλειο χώρο, ώστε τα παιδιά να μπορούν να προστατεύονται από τον ήλιο, με τη διαδικασία έγκρισης από τις αρμόδιες Υπηρεσίες να παραμένει, σύμφωνα με την ίδια, σε εκκρεμότητα.

Τελικά, ποιο είναι το πρόσωπο του Δήμου απέναντι στα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες;
Γιατί όταν μιλάμε για ένα Ειδικό Σχολείο, δεν μιλάμε απλώς για τεχνικά έργα, πόρτες, ράμπες, παγκάκια και αίθουσες.
Μιλάμε για παιδιά, που δικαιούνται ίσες ευκαιρίες, ασφάλεια, αξιοπρέπεια και πρόσβαση στην εκπαίδευση.

Η παρέμβαση της κας Δωροδούλη δεν είναι μια διαμαρτυρία. Είναι μια δημόσια απαίτηση για απαντήσεις. Τι έχει γίνει από τον Απρίλιο μέχρι σήμερα; Ποια από τα αιτήματα έχουν δρομολογηθεί; Ποια παραμένουν σε εκκρεμότητα και γιατί; Και, κυρίως, πότε θα αντιμετωπιστούν;

Ο Δήμος Θερμαϊκού οφείλει να απαντήσει συγκεκριμένα.
Όχι με γενικόλογες διαβεβαιώσεις, αλλά με χρονοδιάγραμμα και πράξεις.

Γιατί ένα Ειδικό Δημοτικό Σχολείο δεν μπορεί να περιμένει μέχρι “να βρεθεί χρόνος”, μέχρι να ολοκληρωθούν διαδικασίες ή μέχρι να γίνει ένα ατύχημα για να κινηθούν τα πράγματα.
Και, ίσως, εδώ να βρίσκεται και η ουσία της υπόθεσης: Οι γονείς δεν ζητούν κάτι περισσότερο για αυτά τα παιδιά. Ζητούν τα αυτονόητα. Έναν χώρο ασφαλή. Έναν χώρο προσβάσιμο. Έναν χώρο αντάξιο των παιδιών που φοιτούν σε αυτόν. Και αυτό, σε έναν σύγχρονο Δήμο, δεν θα έπρεπε να είναι διεκδίκηση. Θα έπρεπε να είναι αυτονόητη υποχρέωση.

Οι παραπάνω αναφορές αποδίδουν όσα δημοσιοποίησε η Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου. Για τα ζητήματα που τίθενται, αναμένεται και η τοποθέτηση της Δημοτικής Αρχής. ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ…